Wolny transfer z karty SD bywa mylnie brany za usterkę, podczas gdy najczęściej to naturalne ograniczenie magistrali lub najsłabszego ogniwa łańcucha. Karta UHS-I, czytnik USB 2.0 albo wolna kość pamięci wyznaczają realną prędkość, niezależnie od liczb na opakowaniu.
W serwisie przy Wiatracznej ustalamy, co realnie ogranicza transfer, zanim ktoś niepotrzebnie wymieni sprawny sprzęt.
Najwolniejsze ogniwo decyduje
Realna prędkość to zawsze najwolniejszy element z trójki: karta, czytnik i magistrala. Karta UHS-I nie przekroczy około 104 MB/s nawet w najlepszym czytniku, a w czytniku USB 2.0 spadnie do około 35 MB/s. Z kolei szybka karta UHS-II w czytniku UHS-I pracuje w trybie UHS-I.
Liczby na opakowaniu to maksimum w idealnych warunkach, rzadko osiągane w praktyce.
Jak diagnozujemy
Testujemy transfer programem typu CrystalDiskMark i sprawdzamy każdy element łańcucha: klasę karty, możliwości czytnika i port (USB 2.0 kontra 3.0). Często wystarczy podłączyć kartę do szybszego czytnika lub portu, by transfer wzrósł — bez żadnej naprawy.
Dopiero gdy prędkość odbiega od możliwości całego łańcucha, szukamy usterki karty lub gniazda.
Realna ocena
Wskażemy, co ogranicza transfer i czy to w ogóle usterka. Diagnostyka bezpłatna. Gwarancja do 12 miesięcy. Serwis Wiatraczna, Warszawa.
